Para w kryzysie

13 marca 2023
para-w-kryzysie-1200x675.jpg

„Para w kryzysie, to dwa związane ze sobą ssaki, które utknęły w negatywnym cyklu, w większości nieświadome swoich lęków i potrzeb przywiązaniowych, które ten cykl napędzają” Lorrie Brubacher.

Pary często zwlekają z poszukiwaniem pomocy na zewnątrz, może to wynikać między innymi z tego, że do terapii pary dojrzewa zarówno każda z osób z osobna, jaki i cała relacja. Można powiedzieć, że para przechodzi przez różne stadia/poziomy gotowości do zmiany oraz gotowości do terapii. Partnerzy często różnią się między sobą na tych wymiarach, przychodząc na terapię różnią się także poczuciem czy zmiana powinna zajść w jednej osobie czy w każdej z osób a może w relacji?

Para najczęściej zgłasza się z problemem definiowanym, jako „problemy z komunikacją” – to jest to, co widoczne, oczywiste dla obu osób, i co para określa, jako przyczynę swoich problemów. A co jest pod spodem? Istotą problemów w parze widzianą z perspektywy terapii dla par skoncentrowananej na emocjach (EFT) jest brak bezpiecznej więzi między partnerami.

Bezpieczna więź to taka, w której partner jest:

1) Dostępny – w szczególności dostępny emocjonalnie
2) Responsywny – reagujący na potrzeby
3) Zaangażowany – inwestujący w relację

Jeśli odpowiedź na pytanie, czy doświadczamy partnera, jako dostępnego, responsywnego i zaangażowanego brzmi NIE odczuwamy zagrożenie więzi, a to pociąga za sobą uruchomienie indywidualnej strategii radzenia sobie w obliczu zagrożenia utratą więzi.

Strategie radzenia sobie w obliczu zagrożenia utratą więzi z partnerem

Strategie są uzewnętrznieniem naszych osobistych sposobów regulowania emocji, są uzewnętrznieniem naszych najgłębszych i często nieuświadomionych przekonań na temat siebie i innych. Dlatego właśnie na takie samo zdarzenie każdy człowiek może zareagować zupełnie inaczej – zgodnie z wewnętrzną specyficzną dla niego interpretacją.

Wśród strategii można wyróżnić np. podgrzewanie emocji, naciskanie i „zmuszanie do reakcji”; schładzanie emocji, wycofywanie, uciekanie przed bólem, „nie obchodzi mnie to”; zapraszanie do bliskości i dystansowanie, kiedy jest za blisko „chodź tu, ale nie dotykaj”. W tle tych reakcji rozgrywa się wewnętrzny dramat związany z lękiem przed odrzuceniem, porzuceniem, lękiem przed bliskością, zależnością, pokazywaniem wrażliwych emocji.

Żona czuje się samotna i nieważna dla męża, mąż ma poczucie, że nie rozumie żony i nie jest w stanie sprostać jej oczekiwaniom – wycofuje się. To ją złości i nasila lęk, więc narzeka i krytykuje męża. Mąż w tych komunikatach słyszy potwierdzenie swoich obaw o to, że nie nadaje się na dobrego partnera, dystansuje się jeszcze bardziej, co z kolei potwierdza obawy żony, że nie jest dla niego ważna i nasila lęk i złość. W ten sposób oboje konstruują swoje negatywne doświadczenia i oddalają się od siebie – powstaje błędny cykl.

Według Bowlby’ego (twórcy teorii przywiązania) strategie powstają, jako efekt setek interakcji dziecka z opiekunem, na skutek tego tworzą się i kodują pierwotne reprezentacje siebie i opiekuna, które następnie wpływają na myśli, emocje i zachowania dorosłych osób w ich związkach.

Wychodzimy z założenia, że bezpieczna więź jest potrzebą uniwersalną, „najłatwiej” i „najefektywniej” byłoby po prostu współdzielić przeżycia emocjonalne, wzajemnie się wspierać w przeżyciach, słuchać o potrzebach i odpowiadać wzajemnie na swoje potrzeby. Takie rezonowanie wtórnie umacnia więź między partnerami i zwiększa poczucie bezpieczeństwa, wpływa pozytywnie na samopoczucie i poczucie dobrostanu.

Jeśli tak się nie dzieje (partnerzy nie są reponsywni, zaangażowani i dostępni) to znaczy, że istnieją jakieś ważne powody (przekonania, wzorce, lęki), które stają na drodze pełnego zaangażowania.

Nadzieje związane z terapią

Zgłaszając się na terapię najczęściej każda osoba skrajnie odmiennie przeżywa i rozumie to, co dzieje się w związku. W trakcie procesu terapii para stopniowo poznaje sposoby, w jaki każdy z parterów postrzega siebie i partnera, para dociera do swoich wzajemnych oczekiwań, potrzeb, poznaje swoje strategie regulacji emocji oraz jakie znaczenie przypisują zachowaniom partnerów. Każdy uczy się widzieć siebie od zewnątrz a partnera od wewnątrz a także dostrzegać swój udział w negatywnym cyklu rozpoznawać i wyrażać wrażliwe emocje, które leżą u podłoża eskalacji oraz wyłapywać momenty, w których negatywny cykl się odpala żeby odzyskać poczucie wpływu i decydować o zatrzymywaniu cyklu.

Autorka: Sara Struzik

Bibliografia:

Zalewski, B., Pinkowska-Zielińska, H. (2021) Diagnoza par w różnych podejściach

5/5 - (4 votes)

O nas

Nasz zespół powstał dzięki przyjaźni i zrozumieniu jak ważna jest współpraca pomiędzy profesjonalnymi terapeutami o różnych specjalnościach. Ufamy, że różnorodność jaką proponujemy, może zaowocować dostępnością pomocy dla wielu osób o różnych potrzebach.

Znany Lekarz.

Pracownia Psychologiczna Pomocnia

Facebook

Ten komunikat jest widoczny tylko dla administratorów.
Wystąpił problem z wyświetlaniem wpisów z Facebooka. Zapasowa pamięć podręczna w użyciu.
Kliknij, aby wyświetlić błąd
Błąd: The user must be an administrator, editor, or moderator of the page in order to impersonate it. If the page business requires Two Factor Authentication, the user also needs to enable Two Factor Authentication. Rodzaj: OAuthException

Kontakt

Poradnia Psychologiczna
Pomocnia Poznań

ul. Śniadeckich 5/2, 60-773 Poznań
nr tel. +48 795 795 202
sekretariat@pomocnia-poznan.pl

© 2023 Pomocnia Poznań | wykonanie: alpa