BLOG


53761879_655469741537901_1414203830014312448_n-1200x675.jpg

Wielu rodziców nastolatków zadaje sobie czasem pytanie: jak być rodzicem dorastającego człowieka i przetrwać? Niepokój i wątpliwości bywają podsycane przez otoczenie – w końcu trudno nie martwić się, słysząc komunikaty typu: No, teraz to da ci w kość, zobaczysz…

Trwamy więc w oczekiwaniu na najgorsze– które wcale nie musi nastąpić 😉

 

Od opiekuna do towarzysza

Nie ulega wątpliwości, że okres dojrzewania jest pewnego rodzaju kryzysem. W psychologii kryzys nie jest jednak rozumiany jako coś negatywnego – jest to po prostu moment przejścia. I okres dorastania takim właśnie przejściem jest. Przejściem pomiędzy dzieciństwem i dorosłością, czasem budowania własnej tożsamości.

Jest to również moment przejścia dla rodzica, a właściwie dla roli, jaką pełni – dojrzewanie dziecka to bowiem czas, gdy z opiekuna przechodzimy do roli towarzysza – lub, jak określa to Jesper Juul, przywódcy stada.

 

Małe dzieci – mały problem. Duże dzieci… duży problem?

Należy pamiętać, że bez kryzysów nie ma rozwoju. Są one niezbędne dla wykształcania nowych kompetencji. W trudnych chwilach warto przypomnieć sobie wcześniejsze etapy rozwoju naszego dziecka, gdy uczyło się nowych umiejętności. Okres nauki chodzenia wiązał się z wieloma upadkami i obdartymi kolanami, czas nabywania umiejętności samodzielnego jedzenia z częstym bałaganem przy stole. Bez tych potknięć i niepowodzeń nie byłoby jednak nowych, przydatnych w życiu zdolności.

Podobnie jest w okresie dorastania – jest to czas ćwiczenia nowych, ważnych kompetencji. W końcu bez dyskusji z rodzicami młody człowiek nie nauczy się sztuki dyskusji i argumentacji. Bez potknięć na gruncie szkolnym nie zbuduje w sobie poczucia odpowiedzialności za własny rozwój. Bez kwestionowania autorytetów nie stworzy własnego świata wartości.

Warto zastanowić się, jaką chcemy w tym procesie pełnić jako rodzice rolę. Nie zatrzymamy naturalnej potrzeby do eksperymentowania i rozwoju – czy warto więc z nią walczyć?

 

Jak mądrze towarzyszyć

Zamiast więc oczekiwać na wspomniane na wstępie najgorsze przyjmijmy za pewnik, że okres dojrzewania dziecka będzie czasem zmian dla całej rodziny. Nieraz trudnym, pełnym wyzwań – ale niezbędnym dla rozwoju.

Ważne, by młody człowiek czuł, że dom jest miejscem, w którym może otwarcie mówić o swoich potrzebach. Nie jest to równoznaczne z akceptacją przez otoczenie wszystkich zachowań – w kontakcie z nastolatkiem warto mówić o swoich przemyśleniach i odczuciach. Istotne jest jednak to, by jako rodzic nie negować istnienia potrzeb dziecka, a raczej wskazać różne drogi i możliwości ich zaspokajania w sposób jak najmniej ryzykowny.

Nastolatek, który czuje się w swoim domu bezpiecznie, nie zaprzestanie tego, co dla jego rozwoju niezbędne – eksperymentowania, testowania granic, kwestionowania autorytetów. Chętniej jednak będzie się tymi doświadczeniami dzielił z rodzicem i będzie bardziej otwarty na to, co rodzic chce mu przekazać. Dlatego tak ważne jest zadbanie o relację z dorastającym dzieckiem – na tym między innymi polega mądre towarzyszenie w dorastaniu.

 

Kiedy interweniować?

Czas dorastania, jak każdy okres rozwojowy, niesie ze sobą pewne zagrożenia. Jest to okres licznych biochemicznych zmian w organizmie, mających wpływ zarówno na fizyczne jak i psychiczne samopoczucie. Zaburzenia w neuroprzekaźnictwie mogą skutkować zmianami nastroju, a nawet głębszymi zaburzeniami – takimi jak na przykład depresja młodzieńcza. W przypadku, gdy widzimy że nastolatek wycofał się z lubianych wcześniej aktywności, doświadcza zaburzeń snu, jest bardziej drażliwy i objawy utrzymują się dłużej niż kilka tygodni warto skonsultować się z psychologiem dla młodzieży. Terapeuta dzieci i młodzieży może okazać się wówczas wsparciem zarówno dla nastolatka, jak i rodzica.

 

Bibliografia:

Rodzic jako przywódca stada. Jesper Juul, wyd. MIND

Zaplątane nastolatki. Lisa Damour, wyd. Agora SA

 

Autorka: Paulina Sochacka-Zięcina

 


fairy-tale-1180921_1920-1200x765.jpg

Sen – czym on jest? Po co nam sen? Dlaczego nie możemy zasnąć? Jak stres wpływa na nasz sen? Jakie są konsekwencje niedoboru snu dla naszego codziennego życia? Jak i po co nasz mózg tworzy sny? Dlaczego częściej się budzimy w nocy, kiedy przechodzimy trudny czas? Która część mózgu powstrzymuje nas przed realizacją naszych szalonych pomysłów? Która faza snu jest najważniejsza? O czym może mówić Ci ilość i rodzaj Twoich snów? Dlaczego niektóre zwierzęta śpią połową mózgu? Jak to się dzieje, że się budzimy? Czy strategia “przesypiania się z problemem” działa?


children-1879907_1920-1200x800.jpg

Samoocena i poczucie własnej wartości są określeniami, które są ze sobą utożsamiane, stosowane są często zamiennie i mylone ze sobą. Tak naprawdę wiele je różni. Poczucie własnej wartości wiąże się z bezwarunkowym przyjęciem swojego istnienia. Jest to akceptacja siebie takim jakim się jest, ze swoimi wadami i zaletami. Samoocena jest oceną samego siebie, głównie w odniesieniu do innych osób. Jest oparta na porównywaniu i dążeniu do bycia lepszym.


emotions-371238_1920-1200x698.jpg

21 stycznia 2019 psychologia0

Towarzyszą nam praktycznie w każdej życiowej sytuacji, są z nami, czy sobie tego życzymy, czy nie. Emocje. Jest ich tylko kilka, jednak mamy często kłopot jak sobie z nimi radzić. Jakie są? Do podstawowych emocji należą: smutek, złość, wstręt, radość, zaskoczenie i strach.


close-up-composition-data-669986-1200x798.jpg

3 stycznia 2019 psychologiarozwój2

Przełom grudnia i stycznia zwykle jest dla nas czasem podsumowań i postanowień noworocznych. Pojawia się wtedy refleksja, dotycząca minionego roku, tego, co udało się zrealizować, a czego nie. Wracamy myślami do celów z początku ubiegłego roku i często uświadamiamy sobie, że wiele z nich zostało przez nas porzuconych. Rodzi się pytanie o wytrwałość i skuteczność naszego działania. Postanawiać czy nie?


dawn-3358468_1920-1200x639.jpg

Po indywidualny proces rozwojowy sięga dziś coraz więcej osób. Wynika to nie tylko z oczekiwań, które stawia nam coraz szybciej pędzący świat, ale także z czysto ludzkiej – wewnętrznej – potrzeby zatrzymania się, zastanowienia się, wzięcia spokojnego oddechu. Bo przecież już za moment wracamy do codziennego biegu, biegu nierzadko z przeszkodami.


miłość-mit-romantyzm-związek-1200x800.jpg

Kultura popularna karmi nas obrazami miłości romantycznej. Wiele z nich jest mitami, w które niestety wierzymy i stają się one naszymi wyznacznikami dobrej miłości. Mądrze jest zdać sobie sprawę z tego jakie przekonania nami kierują i świadomie je wybierać. Daje to dużą szansę na rozwój zdrowej relacji, oszczędza wielu rozczarowań, frustracji i być może spotkań z psychoterapeutą.


handmade-791693_1920-1200x800.jpg

19 października 2018 dojrzewaniepsychologiawychowanie1

Wokół okresu dorastania funkcjonuje wiele mitów. Niektórzy rodzice z przerażeniem czekają na moment, aż ich dziecko wejdzie w chwilowy „okres buntu” i da im popalić. Często okres dojrzewania jest traktowany jak taka konieczna rozwojowa udręka, którą najlepiej jest jakoś przeczekać. Zachowanie nastolatków często zasiewa więc w dorosłym otoczeniu ziarna niepewności, niepokoju, frustracji, bezradności. Patrząc na tę sprawę z perspektywy dorosłego, „okres buntu” wydaje się być całkiem trafnym określeniem na te wszystkie niezrozumiałe zachowania młodzieży, ale czy natura chce nam dorosłym po prostu zrobić „na złość”, czy może jednak te zachowania służą czemuś ważnemu w rozwoju człowieka?


boy-1846236_1920-1200x800.jpg

5 października 2018 psychologiawychowanie1

To jakimi jesteśmy ludźmi kształtuje nasze dzieci. Jeśli jestem osobą siedzącą na kanapie i oglądającą telewizję większość dnia, nie przekonam dziecka do sportu. Gdy tłumacząc dziecku, że zrobiło coś źle, krzyczę, nie nauczę go jak radzić sobie ze swoimi emocjami. Warto przyglądać się sobie, poznawać siebie. Często okazuje się wtedy, że zachowania dziecka, których nie akceptujemy i do tej pory uznawaliśmy za nieodpowiednie są naszym lustrzanym odbiciem.


obraz-do-posta-1200x693.jpeg

23 sierpnia 2018 psychologia1

Relacje na huśtawce, huśtawka emocji, a może bujanie się w toksycznych relacjach? Budowanie relacji jest jednym z najtrudniejszych zadań w naszym życiu. Nikt nie rodzi się z gotową instrukcją obsługi i pełną informacją w jaki sposób tworzyć trwałe, satysfakcjonujące związki. Uczymy się od naszych pierwszych opiekunów – rodziców, dziadków, którzy również urodzili się bez gotowych wytycznych. Co więcej, osoby dorosłe w naszym życiu często, obarczone są historią swoich nieadaptacyjnych sposobów radzenia sobie w trudnych sytuacjach. Dlatego też, temat budowania relacji jest tematem na całe życie – być może nawet najtrudniejszą lekcją w życiu, której nie nauczymy się w żadnej szkole, czy na najlepszym uniwersytecie.


O nas

Nasz zespół powstał dzięki przyjaźni i zrozumieniu jak ważna jest współpraca pomiędzy profesjonalnymi terapeutami o różnych specjalnościach. Ufamy, że różnorodność jaką proponujemy, może zaowocować dostępnością pomocy dla wielu osób o różnych potrzebach.

Znany Lekarz

Pracownia Psychologiczna Pomocnia

Kontakt

Poradnia Psychologiczna
Pomocnia Poznań

ul. Śniadeckich 5/2, 60-773 Poznań
nr tel. +48 795 795 202
sekretariat@pomocnia-poznan.pl

© 2018 Pomocnia Poznań | wykonanie: alpa